Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Home alone....

Φαντάζομαι πως όλες οι μαμάδες θα συμφωνήσετε μαζί μου πως από τότε που γίναμε μαμάδες ο χρόνος που έχουμε για τον εαυτό μας μειώθηκε στο ελάχιστο. 

Προσωπικά πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να προσπαθώ να στριμώξω όλες τις δουλειές μου και όλα τα θέλω μου (βόλτα, καφέ, φίλες, γυμναστική, χαλάρωση, blogging ) σε "κουλές" ώρες προκειμένου να έχω χρόνο για να είμαι με την Έρικα, να πάμε βόλτα, να παίξει με παιδάκια, να μαγειρέψουμε, να κάνουμε πράγματα μαζί. Και πολλές φορές έχω αναπολήσει τις μέρες που ήμουν μόνη μου και όριζα απολύτως το χρόνο μου.

Και δεδομένου ότι εκτός από μαμά-νηπιαγωγός είμαι και μία χωρισμένη μαμά, ο χρόνος μου είναι ακόμα πιο περιορισμένος...  (Δε χρειάζεται να αναλύσω το γιατί, φαντάζομαι...)

Σήμερα, πρώτη φορά εδώ και 1,5 χρόνο που έχω χωρίσει, η κόρη μου περνάει το πρώτο της Σαββατοκύριακο μακριά μου, μαζί με τον μπαμπά της...

Δεν μου πέρναγε ποτέ από το μυαλό πως θα ένιωθα έτσι ... Δεν ανησυχώ αν είναι καλά. Το νιώθω πως είναι καλά. Μιλήσαμε και στο τηλέφωνο πολλές φορές και κατάλαβα από τον τόνο της φωνής της πως είναι καλά και χαρούμενη. Το ξέρω πως ο πατέρας της θα την προσέξει και ας είναι για πρώτη φορά ολομόναχοι μαζί...

Αλλά να, ξαφνικά ένιωσα πως έχω όλο το χρόνο που θέλω στη διάθεσή μου και δεν ξέρω τι να τον κάνω... Τι να πρωτοκάνω ... Πώς χειρίζεται κανείς τόσο ελεύθερο χρόνο που του δίνεται ξαφνικά;  Να πάω στα μαγαζιά χωρίς τύψεις; Να κάτσω σπίτι και να χαλαρώσω χωρίς να ακούω παιδικές φωνές, συνεχείς ερωτήσεις "γιατί μαμά;;;" και χωρίς να κάνω απολύτως τίποτα ;;; Να κάνω γυμναστική; Να πάω για καφέ; Να βγω για ποτό; Να μαγειρέψω χωρίς να έχω κανέναν να μου λέει "μαμά να κάνω εγώ γύρω-γύρω το φαγητό;;;"

Και για πολλή ώρα δεν έκανα τίποτα ... Απολύτως.  Ένα μούδιασμα... Το σπίτι είναι άδειο. Νεκρική σιγή... Μια ησυχία που σε ξεκουφαίνει... 

Δεν έχω κανέναν μέσα στο σπίτι . Και δεν έχω και τίποτα να κάνω...

Τελικά βγήκα λίγο και περπάτησα. Μίλησα στο τηλέφωνο.  Έβαλα δυνατά μουσική. Άναψα το τζάκι. Ήπια κρασί. Μαγείρεψα μόνο για μένα. Χάζεψα τηλεόραση. 

Έκανα αρκετά. Αλλά όλα μου φαίνονται αλλιώς χωρίς εκείνη μέσα στο σπίτι ...

Απίστευτοι είμαστε οι άνθρωποι τελικά. ...

Καληνύχτα Ερικάκι μου. Ξέρω πως είσαι καλά με τον μπαμπά σου. Και ξέρω πως θα περάσεις και πολλά άλλα Σαββατοκύριακα μαζί του... Αυτό εδώ είναι μόνο η αρχή...

Και εγώ θα περάσω πολλά Σαββατοκύριακα μόνη μου. Και προφανώς και εγώ θα αρχίσω να συνηθίζω την ησυχία του σπιτιού μας και τον bonus ελεύθερο χρόνο που μου δίνεται ... Και θα μάθω να το διαχειρίζομαι ...

(Υ.Γ. Ερικάκι μου, θέλω να στο γράψω κιόλας για να μην πεις ποτέ πως δεν στο είπα: Προχθές που είδες τον μπαμπά σου μετά από αρκετό καιρό, μου είπες το βράδυ που σε έβαλα για ύπνο "Μαμά σήμερα δεν σε αγαπάω πολύ. Σε αγαπάω λίγο". Και όταν σε ρώτησα "Ποιον αγαπάς σήμερα πολύ;" Μου απάντησες "Τον μπαμπά μου αγαπάω πάρα πολύ. Εσένα σε αγαπάω λίγο". Κι εγώ σου απάντησα "Καλά κάνεις αφού έτσι νιώθεις. Να θυμάσαι όμως πάντα, πως όσο και να με αγαπάς εσύ, εγώ πάντα θα σε λατρεύω ..."

Και συμπληρώνω τώρα: Και σου υπόσχομαι πως πάντα θα καταλαβαίνω πόσο δύσκολο θα είναι για σένα να διαχειρίζεσαι την αγάπη που πρέπει να μοιράσεις ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που σε έφεραν σ' αυτό τον κόσμο με πολλή αγάπη, αλλά δεν κατάφεραν να μείνουν μαζί για να μη σε φέρουν αντιμέτωπη με τέτοια διλήμματα) ... 

6 σχόλια:

  1. πάτησα πάνω στο "μου άρεσε".. και μετά... δεν ξέρω τί άλλο μπορώ να γράψω.. γι' αυτό σου στέλνω φιλιά, μια μεγάλη αγκαλιά και .. σωπαίνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά! Είναι να σα τα είπες όλα. Ανταποδίδω την αγκαλιά και τα φιλιά....

      Διαγραφή
  2. Εδώ παντρεμένη και δεν έχω χρόνο για μένα παρά μόνο όταν κοιμούνται! Άρα φαντάζομαι εσύ. ..
    Απόλαυσε το χρόνο που σου δίνεται γιατί έτσι θα εκτιμάς περισσότερο το χρόνο που θα έχεις μαζί της!
    Τουλάχιστον εγώ αυτό προσπαθώ να κάνω!
    Καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς σε βρήκα κι εγώ! Χαίρομαι που με νιώθεις ! Καλή Κυριακή!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά ...
      Το καλό είναι πως η μικρή γύρισε καλά και εγώ άρχισα να συνηθίζω την εκκωφαντική σιωπή του άδειου σπιτιού ... μέχρι την επόμενη φορά!
      Φιλιά πολλά

      Διαγραφή